Zorgfraude door artsen

Een arts die signalen ontvangt van zorgfraude door collega’s moet in actie komen, dat ligt – net als bij verzekeringsfraude – voor de hand. Maar de rol van de signalerende arts moet duidelijker worden.

Auteur: Aart Hendriks, coördinator gezondheidsrecht, KNMG.

Zorgfraude kost de samenleving veel geld. Het is slecht voor patiënten; zij worden ten onrechte gemedicaliseerd en afhankelijk gemaakt van anderen. Artsen die (keurings)artsen onjuiste informatie verschaffen, zetten hun collega’s op het verkeerde been. Zorgfraude ondermijnt de solidariteit en tast het vertrouwen aan in de medische beroepsgroep. Kortom, een frauduleuze arts brengt velen in de problemen.

‘Wees geen dief van je eigen portemonnee’. U kent die oer-Hollandse uitdrukking wel. Waarom voor iets meer betalen als het ook goedkoper kan? Patiënten, verzekeraars en artsen – allemaal worden wij opgeroepen op de kosten te letten. Maar geld brengt niet altijd het beste in de mens naar boven. Zo verschaffen sommigen doelbewust onjuiste gezondheidsinformatie. Zo hopen zij aanspraak te maken op verzekeringsgeld of een uitkering. En, naar nu blijkt, er zijn artsen die aan deze en andere vormen van fraude meewerken.

Strijd tegen zorgfraude
Fraude in en rond de zorg kost de BV Nederland jaarlijks miljoenen euro’s. Dat geld is hard nodig voor de gezondheidszorg. Het is daarom een goede zaak dat de overheid zich dit fenomeen aantrekt. In september 2009 is de Minister van VWS, helaas buiten de medische beroepsgroep om, gestart met een overleg ‘Verbetering fraude bestrijding in de zorg’. Dit heeft geresulteerd in het opstellen van een ‘Plan van aanpak fraudebestrijding in de zorg’. De deelnemers aan dit overleg, waaronder ministeries, (zorg)verzekeraars, toezichthouders, opsporingsdiensten en het openbaar ministerie, hebben zich hieraan gecommitteerd.

“Fraude door een arts schaadt vertrouwen in beroepsgroep”

Arts als daders en getuigen
Artsen zijn geen heiligen. Ook door hen worden de financiële regels soms met voeten getreden. Dat valt niet goed te praten, zeker niet als er opzet in het spel is. Tegelijkertijd zijn het vaak artsen die als eerste signaleren dat een collega zich mogelijk schuldig maakt aan frauduleus gedrag. Het is voor de betrokken artsen dan niet altijd duidelijk wat van hen wordt verwacht. Dit blijkt ook uit het recente rapport ‘Marque’ (1). Daarin staan de uitkomsten van een strafrechtelijk onderzoek naar fraude met persoonsgebonden budgetten (pgb’s) en WIA/WAO-uitkeringen. Het was, aldus de onderzoekers, (keurings)artsen al opgevallen dat sommige psychiaters wel erg veel patiënten hadden die vanwege ernstige psychiatrische problematiek volledig arbeidsongeschiktheid waren. De betrokken psychiaters stelden valse rapportages op, zo bleek. Cliënten konden aldus een pgb of uitkering aanvragen, waarvan een deel moest worden afgedragen aan de psychiater. Je reinste fraude.

Rol arts
Bij mogelijke verzekeringsfraude verwacht de KNMG van artsen dat zij meewerken aan het onderzoek door de onafhankelijke Toetsingscommissie Fraude Gezondheidsgegevens, ingesteld door de NPCF, het Verbond van Verzekeraars en de KNMG. Over de rol van artsen die signalen ontvangen van zorgfraude door collega’s moet soortgelijke helderheid komen. Dat een arts in dergelijke gevallen in actie moet komen, ligt – net als bij verzekeringsfraude – voor de hand.

Als beroepsgroep moeten we aantonen dat we het vertrouwen van patiënten waard zijn. Daarom beraadt de KNMG zich, samen met anderen, op het opstellen van een gedragscode. Het ligt voor de hand dat artsen beginnen met het elkaar aanspreken op financieel gedrag. Want laat duidelijk zijn dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen geen dief zijn van je eigen portemonnee en dief van de portemonnee van anderen.

Auteur: Aart Hendriks, coördinator gezondheidsrecht, KNMG

Plaats een reactie