Zelfonderzoek is heilzaam voor jongeren met chronisch vermoeidheidssyndroom

    2
    748

    Jongeren met chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) kunnen baat hebben bij zelfonderzoek. Dat blijkt uit het promotieonderzoek van filosoof Stefan van Geelen van het UMC Utrecht. Hij promoveert op 16 november.

    Van Geelen vergeleek de resultaten van 42 jongeren met CVS, met 37 jeugdreumapatiënten en 25 gezonde jongeren. Hij stelde deze jongeren drie vragen. Welke gebeurtenissen in het verleden waren belangrijk voor je? Wat is nu belangrijk voor je? Wat verwacht je dat in de toekomst belangrijk voor je zal zijn? De verhalen die hieruit volgden knipte Van Geelen samen met de jongeren zelf op in losse zinnen. Hij vroeg vervolgens de jongeren om gevoelens toe te kennen aan deze zinnen.

    Jongeren met CVS blijken vaker ervaringen van eenzaamheid, machteloosheid en onvervuld verlangen te beschrijven. Daarentegen beschrijven ze minder vaak ervaringen van autonomie en succes. Ze verschillen hierin sterk van gezonde leeftijdsgenoten en van patiënten met jeugdreuma.

    Op basis van deze resultaten startte Van Geelen een begeleidingsprogramma voor patiënten met CVS waarin zelfonderzoek centraal staat. Hij verdeelde de jongeren met CVS in twee groepen die zes of twaalf sessies ontvingen. De verhalen die jongeren met CVS over zichzelf vertellen blijken in positieve zin te veranderen door het zelfonderzoek. Jongeren die twaalf sessies meemaakten veranderden meer dan jongeren die zes sessies ondergingen. Dankzij het zelfonderzoek veranderde niet alleen de zelfervaring van de jongeren met CVS, ook de vermoeidheidsklachten namen af.

    Van Geelen concludeert dat deze ‘zelfconfrontatie-methode’ goed bruikbaar is bij de behandeling van chronisch vermoeide jongeren. De normale medische benadering van CVS, waarbij lichaam en geest vaak nog als gescheiden worden gezien, voldoet volgens Van Geelen niet bij de aanpak van het syndroom. “De zelfconfrontatie-methode richt zich niet op de symptomen van de aandoening, maar maakt wel zeer gerichte therapie mogelijk. De methode brengt namelijk kanten van de aandoening naar voren die jongeren zelf het belangrijkst vinden.”

    Voor de vermoeidheidsklachten van patiënten met het chronisch vermoeidheidssyndroom bestaat geen algemeen geaccepteerde medische verklaring. Op basis van zijn onderzoek durft Van Geelen ook geen verklaring te geven. “Wel zie ik dat bij jongeren met CVS een fundamentele verandering van de zelfervaring lijkt te zijn opgetreden. Die zelfervaring is altijd zowel lichamelijk, emotioneel als relationeel van aard.”

    Stefan van Geelen voerde zijn onderzoek uit bij het UMC Utrecht, hij werkte nauw samen met orthopedagoog Coralie Fuchs. NWO financierde het onderzoek.

    2 REACTIES

    1. Zelfonderzoek is eveneens zeer heilzaam voor alle “vermoeidheidsdeskundigen” die

      elke medische verlaring negeren en duizenden studies naast zich neerleggen waaruit blijkt dat dat “CVS” het gevolg is van inflammatie, immuundysfuncties, infecties, mitochiondriale dysfunctie etc.,

      én

      in strijd met de feiten blijven suggereren dat psycho-analyse/-therapie de situatie verbetert.

      In objektieve maatstaven hebben deze lichaam-geest-therapieen nauwelijks effect en bij een grote groep “CVS”-patiënten zijn deze “interventies” zelfs potentieel schadelijk.

      Hoogachtend,

      Frank Twisk