Waarom pakken we een kopje met een omweg?

De manier waarop mensen iets pakken lijkt triviaal, maar voor het bouwen van robots en voor mensen met ‘grijpproblemen’ is het wel degelijk relevant. Als mensen iets grijpen kunnen ze dat op veel verschillende manieren doen. Toch bewegen mensen vaak op een typische manier.

Kopje Koffie 2Fotocredits: Bruno De Regge (cc)

Wanneer ze bijvoorbeeld een kopje van de tafel pakken met een hand die eerst op de tafel rust, is de typische manier dat mensen hun hand in een boogje omhoog en weer naar beneden bewegen.

Rebekka Verheij bekeek in verschillende situaties wat de typische manier is en onderzocht waarom mensen op deze manier bewegen. Er zijn verschillende theorieën over hoe grijpbewegingen worden aangestuurd. Een populaire theorie is dat je de positie van je hand en de afstand tussen je vingers controleert. Een nieuwere theorie zegt dat grijpen hetzelfde wordt aangestuurd als een beweging met één vinger, grijpen is volgens deze theorie hetzelfde als tegelijkertijd met meerdere vingers het te grijpen voorwerp aantikken. Je stuurt de positie van je vingers en daardoor beweegt je hand automatisch mee. Verheij onderzocht of deze nieuwere theorie aannemelijk is en zij laat zien dat dit inderdaad zo is.

Verheij laat ook zien dat als je een grijpbeweging begint terwijl je hand op een voorwerp rust, je met een boogje omhoog zal bewegen en dat je een boogje omlaag zal maken als je je hand tegen de onderkant van een voorwerp aanhoudt. De zwaartekracht zorgt er voor dat dit boogje lager wordt. Wanneer er een obstakel wordt geplaatst tussen de startpositie van de hand en het voorwerp zal het boogje alleen hoger worden als de bovenkant van het obstakel hoger is dan de startpositie van de hand.

Dit laat zien dat mensen de strategie om obstakels te ontwijken afstemmen op de geometrie van de taak. Verheij onderzocht ook waarom de vorm van te grijpen voorwerpen invloed heeft op hoe ver mensen hun hand open doen. Dit kan grotendeels verklaard worden doordat mensen willen voorkomen dat hun vingers tegen het te grijpen voorwerp aanbotsen voordat de gewenste eindposities op het te grijpen voorwerp zijn bereikt.

Verheij vergroot het beperkte inzicht in de aansturing van grijpbewegingen. Wanneer we zullen begrijpen hoe grijpbewegingen aangestuurd worden, kunnen we deze kennis gebruiken om mensen te helpen die problemen hebben met grijpen of om robots te bouwen die goed kunnen grijpen. Er valt slechts te speculeren over wanneer we volledig inzicht zullen hebben in de aansturing van grijpbewegingen, voorlopig zijn de wetenschappers het in ieder geval nog niet met elkaar eens.

Plaats een reactie