VU onderzoekt zelfdoding onder politieagenten

1
830

Politiekorpsen beheren hun dataregistratiesystemen en personeelsystemen niet goed, waardoor zij geen zicht hebben op zelfdoding onder hun medewerkers. Een zeer voorzichtige, conservatieve schatting laat zien dat het zelfdodingcijfer onder Nederlandse politieambtenaren met 10,5 per 100.000 iets hoger is dan de 9,2 per 100.000 gemiddeld onder de Nederlandse bevolking.

Dit blijkt uit onderzoek dat het Centrum voor Politie- en Veiligheidwetenschappen van de Vrije Universiteit Amsterdam (CPVW VU) uitvoerde samen met Regioplan Beleidsonderzoek. Het rapport, dat in opdracht van het programma Professionele Weerbaarheid Politie is opgesteld, is vrijdag 16 september 2011 aangeboden aan de minister van Veiligheid & Justitie.

Politie mist kans om preventieve maatregelen te nemen
Uit het onderzoek van de VU en Regioplan Beleidsonderzoek blijkt dat door de slechte registratie waardevolle informatie verloren gaat. De politie mist kansen om op dit punt een goede werkgever te zijn en preventieve maatregelen te nemen. Daarnaast ontbreekt het kader om informatie op dit vlak te gebruiken voor preventie, begeleiding en nazorg. Dit terwijl in de meeste landen om ons heen politiesuïcide al jaren een bekend en erkend probleem is en er zelfs al jaren (preventief) beleid op wordt ontwikkeld. Collegiale opvangteams, bedrijfsmaatschappelijke werkers, bedrijfsartsen en geestelijk verzorgers zijn voorzieningen en professionals die kunnen helpen om politiesuïcide te voorkomen. Daarvoor is het noodzakelijk om het verschijnsel politiesuïcide in zijn aard, omvang, achtergronden en gevolgen beter te kennen.

Aanbevelingen aan de minister van Veiligheid & Justitie
Onderzoeker Jaap Timmer: “We raden de minister aan nader onderzoek te laten doen naar de aard, omvang, achtergronden en gevolgen van en mogelijke verklaringen voor zelfdoding door politieagenten. Hiervoor is het belangrijk dat de politie beter toezicht houdt op het gebruik van codes en protocollen in de opslag en verwerking van informatie in de politieregistratiesystemen.

Eerste onderzoek naar politiesuïcide
In Nederland is nog niet eerder onderzoek gedaan naar de omvang van suïcide onder politieambtenaren. Onderzoek in andere landen laat zien dat verhoudingsgewijs het percentage suïcidegevallen onder politiemedewerkers daar circa drie keer zo hoog is als onder de gehele bevolking. Voor dit onderzoek is gezocht in de dataregistratiesystemen naar voltooide suïcides in de periode mei 2006-mei 2011. De persoonsgegevens van de slachtoffers zijn gematcht met de personeelsystemen van de politie en de koninklijke marechaussee. Tegelijkertijd zijn alle politieorganisaties benaderd met de vraag om informatie te leveren over de aantallen voorvallen van suïcide door medewerkers in de periode 2005-mei 2011.

1 REACTIE

  1. Neemt u van mij aan dat in een politieorganisatie geen enkele suicide vergeten of genegeerd wordt. De impact is altijd enorm , de aandacht die personen hebben gehad van bedrijfsartsen die te veel en te diepe psychologiserende gesprekken voeren, therapeuten en goedwillende collega s is vaak letterlijk overweldigend te noemen………..

    Omdat het aantal over jaren op een hand te tellen zijn is het meer zaak even de echte deskundigen te raadplegen dan een enorm registratiesysteem op te zetten. Er heerst momenteel een bedenkelijk theatraal/hysterische behoefte nieuwe politieke (commerciele)probleemvelden en opleidingsbehoeften te creeeren. Met proportionaliteit en de -escalering zijn zowel politie als samenleving geholpen.

    Graag zou ik willen dat de 40 procent mismatch op psychisch aangepakt zou worden (zie onderzoek NPA) maar dan in de exit richting en niet in de eindeloze en expanderende behandel en reintegratierichting; alleen dan kun je een safe en sobere organisatie bouwen waar mensen verantwoordelijk zijn voor hun eigen gedrag zonder slachtofferschap en ziektewinst.