Verrassende resultaten nieuw diabetesmedicijn exenatide

1
818

De traditionele aanpak van diabetes mellitus type 2, een combinatie van verandering van leefgewoonte en het medicijn metformine, is op de lange termijn vaak onvoldoende voor veel mensen, waardoor uiteindelijke behandeling met insuline noodzakelijk wordt. De behandeling met een nieuw medicijn exenatide levert verrassende resultaten: niet alleen verlaging van de bloedglucosegehalte, maar ook toename van de insuline-afgifte en verlaging van het lichaamsgewicht en lichaamsvetgehalte.

Arts-onderzoeker van het VUmc diabetescentrum, en klinisch geneticus in opleiding Mathijs Bunck, deed onderzoek naar de effecten van het gebruik van het nieuwe medicijn exenatide en promoveert op 9 september aan VU medisch centrum. Exenatide lijkt erg op de lichaamseigen stof GLP-1, een darmhormoon dat een belangrijke rol speelt in de regulatie van de insulineproductie en -afgifte na een maaltijd. Er zijn echter op een aantal punten verschillen, waardoor exenatide een langere werkingsduur heeft als GLP-1.

Behandeld met onderzoeksmedicatie
Bunck onderzocht onder begeleiding van de hoogleraren Rob Heine en Michaela Diamant, 69 mensen, 45 mannen en 24 vrouwen met DM2. Via loting werden 36 mensen behandeld met exenatide en 33 mensen met insuline glargine (een langwerkend insuline preparaat). Deelnemers werden gedurende één jaar behandeld met de onderzoeksmedicatie en zowel voor- als na de behandelperiode werd het effect gemeten.

Naast de al eerder genoemde voordelen van het gebruik van exenatide (toename van de insuline-afgifte, verlaging van de bloedglucose en verlaging van het lichaamsgewicht en lichaamsvetgehalte), was er ook een toename van de insulinegevoeligheid en gunstige beïnvloeding van de diverse risicofactoren voor hart- en vaatziekten. Een driejarige vervolgstudie met exenatide onder dezelfde deelnemers laat gelijke effecten zien.

Meer onderzoek nodig
Kanttekening is wel dat na het staken van de behandeling met exenatide en insuline glargine de gunstige effecten uiteindelijk verdwijnen, na 3 maanden. Dit kan verschillende redenen hebben, zoals een studiepopulatie die door langdurige DM2 onvoldoende potentie heeft tot herstel van insuline-afgifte. Er zijn, in de huidige studie, echter aanwijzingen dat langdurige behandeling met exenatide de insuline-afgifte mogelijk blijvend kunnen beïnvloeden. Meer onderzoek is nodig om te bepalen of behandeling met exenatide in een vroeg stadium de overgang naar DM2 kan vertragen of zelfs voorkomen bij mensen met een hoog risico op deze aandoening en wat eventuele complicaties zijn bij langdurig gebruik van exenatide.

In 2025 zal het aantal mensen met diabetes mellitus type 2 (DM2) in Nederland verdubbeld zijn tot ongeveer 1,3 miljoen mensen. Helaas is er nog steeds geen medicatie beschikbaar om het progressieve ziektebeloop van DM2 te veranderen.

Promotiegegevens
Promovendus: M.C.M. Bunck
Titel proefschrift: Clinical effects of the GLP-1 receptor agonist exenatide in patients with type 2 diabetes
Promotoren: prof.dr. M. Diamant en prof.dr. R.J. Heine
Datum: 9 september 2011
Tijd: 15:45 tot 16:45
Locatie: Aula Vrije Universiteit
Symposium: http://www.vumc.nl/zorg/agenda/symposium-bunck-fineman/

1 REACTIE

  1. Erg goed dat er steeds research wordt gedaan om betere medicatie (uit) te vinden om diabetes, met voor patiënten gunstige resultaten te boeken, ‘ op de markt ‘ te brengen.

    Heb zelf al jarenlang diabetes en ook reeds verschillende methodes geprobeerd met wisselende resultaat.
    Ik hoop dat de wetenschap(pers)door gaan met hun goede werk.