Zeven op de tien vrouwen die de diagnose eierstokkanker krijgen, komen te overlijden binnen tien jaar. In dit sterftecijfer is de afgelopen 25 jaar geen verbetering opgetreden. Omdat de symptomen van deze sluipende ziekte veelal vaag zijn, wordt eierstokkanker meestal pas in een laat stadium ontdekt. Om die reden heeft deze ziekte de twijfelachtige bijnaam, ‘Silent lady killer’, en is zaterdag 26 september 2015 uitgeroepen tot Dag van Eierstokkanker.

President Obama
Ook President Obama, wiens moeder is overleden aan de gevolgen van eierstokkanker, staat in het Witte Huis stil bij de Dag van de Eierstokkanker: “Wij staan zij aan zij met diegenen die doorgaan met het bestrijden van deze verwoestende ziekte en met diegenen die ten gevolge hiervan geliefden hebben verloren.”

Zorgwekkend
Het is zorgwekkend dat het percentage vrouwen dat de afgelopen 25 jaar aan eierstokkanker overlijdt nagenoeg gelijk blijft. Dit in tegenstelling tot diverse andere vormen van kanker. In Nederland krijgen jaarlijks circa 1.300 vrouwen de diagnose eierstokkanker. Dit aantal is al jaren stabiel. Jaarlijks sterven circa 1.000 vrouwen aan deze ziekte, die het laagste overlevingspercentage kent van de gynaecologische kankervormen. Dit blijkt ook uit de jongste cijfers van de Nederlandse Kankerregistratie (NKR).

De trailer “Doodgewone gesprekken met 3 ongeneeslijk zieke vrouwen” is gemaakt van drie uitgebreide filminterviews met Anneke (51), Cato (44) en Cora (68) voor Stichting Olijf. Deze vrouwen hebben ongeneeslijke gynaecologische kanker. Zij vertellen in de films uitgebreid hoe zij leven met hun beperkte levensverwachting. Dat doen zij elk op hun eigen manier. Aan bod komt hoe zij zich voorbereiden op hun naderend levenseinde als hun tijd dringt, hun kijk op de dood en hun overwegingen om wel of niet door te gaan met levensverlengende behandelingen of nog controles te laten doen.

Symptomen moeilijk herkenbaar
De symptomen van eierstokkanker zijn veelal vaag en daardoor moeilijk herkenbaar. Voorbeelden zijn een opgezwollen buik, een vol gevoel en/of moeite met eten, misselijkheid, bekken- en/of buikpijn, vaker dan normaal plassen en verstopping. De vage symptomen hebben tot gevolg dat de diagnose vaak in een laat stadium gesteld wordt. Een voorstadium van eierstokkanker en een manier om eierstokkanker in een vroeg stadium te ontdekken zijn nog niet gevonden. Pogingen tot betere behandelingen hebben vooralsnog niet tot een beter resultaat geleid.

Overlevingspercentage moet omhoog: meer en nog beter onderzoek noodzakelijk
“Het mag en kan niet zo zijn dat er al 25 jaar geen verbetering zit in het overlevingspercentage van eierstokkanker. Maar het gebeurt toch”, aldus Fenneke van Swighum, voorzitter van Stichting Olijf. “Om die reden roepen we eenieder op – inclusief de Nederlandse regering – om op 26 september, de Dag van de Eierstokkanker, stil te staan bij deze verschrikkelijke ziekte en meer en nog beter onderzoek mogelijk te maken. Het is daarom van groot belang dat bij de toekenning van onderzoekssubsidies nog nadrukkelijker rekening gehouden wordt met de ernst van deze situatie. De bestrijding van deze ziekte verdient vooruitgang. Geen stilstand. Ik ben dan ook blij dat deze ziekte en andere vormen van gynaecologische kanker uitvoerig aan bod komen op onze landelijke Olijfdag 2015, op 3 oktober in Garderen”.

Meer informatie
www.kanker.nl/organisaties/olijf

Vorig artikelSteun na partnerverlies door overlijden
Volgend artikel‘Mannen hebben seksuele training nodig’
Olijf is het netwerk voor vrouwen met gynaecologische kanker. Elk jaar horen circa 4.500 vrouwen dat zij een vorm van gynaecologische kanker hebben. Gynaecologische kanker heeft vaak enorme impact. Vrouwen raken vervroegd in de overgang, worden ongewild kinderloos en kunnen te maken krijgen met complicaties, intimiteit en sterfelijkheid. Olijf is er dan voor ze. En Olijf maakt alles wél bespreekbaar en helpt vanuit haar eigen expertise. Samen zetten we ons bij Olijf vanuit een onafhankelijke positie in voor preventie, onderzoek, voorlichting, lotgenotencontact en natuurlijk belangenbehartiging. We willen dat hierdoor minder vrouwen ziek worden en komen te overlijden en dat de (na)zorg voor patiënten sterk verbetert. Maar ook dat patiënten zich gesteund voelen, dat zij met informatie geïnformeerde keuzes kunnen maken en zich krachtig genoeg voelen om hun stem te laten horen en de regie te nemen in hun leven of levenseinde.