Roze Ouderen willen meer zichtbaar zijn

0
615

Dit is één van de belangrijke signalen die uit de Roze belweek is gekomen die plaats vond tussen 3 t/m 7 oktober 2011. Naast de wens van zichtbaarheid, zijn ook de behoefte aan acceptatie en het bespreekbaar maken van de specifieke situatie van roze ouderen belangrijke uitkomsten. Roze ouderen zijn lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen en transgenders.

Veel senioren gaven aan zich zorgen te maken over de toekomst. Hoewel uit de meldingen bleek dat in veel situaties het roze zijn geen issue is, waren er toch ook schrijnende verhalen van bewoners van verzorgingshuizen die nog steeds niet worden geaccepteerd.
De acties van het Consortium Roze 50+ Nederland, hebben duidelijk succes. Maar op een aantal punten is er nog verbetering nodig.

Op 24 oktober 2011 wordt het Groenboek Roze Belweek 2011 aangeboden aan de directeur Maatschappelijke Ondersteuning bij VWS. In het Groenboek staan conclusies en aanbevelingen die als leidraad moeten dienen voor plannen van beleidsmakers, professionals in de zorg en roze ouderen zelf.

Mevrouw drs E.T.J. van Kooten, directeur Maatschappelijke Ondersteuning bij VWS neemt het Groenboek in ontvangst op maandag 24 oktober 2011. De bijeenkomst is van 10.00 uur tot 11.00 uur, in de Louis XV zaal van Studio Pulchri aan de Lange Voorhout 15, 2514 EA, te Den Haag.

Ter info
Nederland telt circa 400.000 roze vijftigplussers; mannen en vrouwen die veelal opgegroeid zijn in een tijd dat hun seksualiteit nauwelijks bespreekbaar was. Uit angst voor reactie uit de omgeving houden ze vaak hun identiteit verborgen. Het sociale isolement is groter dan onder hun heteroseksuele generatiegenoten. De onwetendheid en onverdraagzaamheid van leeftijdsgenoten in bijvoorbeeld een serviceflat of verzorgingshuis is daardoor vaak groot. Daarnaast is nog steeds bij veel zorginstellingen de heterocultuur de norm. Het is dan ook belangrijk dat instellingen beseffen dat ze roze bewoners in huis hebben, met specifieke wensen en behoeften. Maar ook zelfstandig wonende roze ouderen hebben vaak het gevoel er alleen voor te staan.