Ook goed geïnformeerde patiënt redt het niet in het ziekenhuis

0
543

Dokter is ziek, dat is de titel van het boek dan Gonny ten Haaft onlangs publiceerde bij uitgeverij Contact. Zij interviewde drie artsen, drie verpleegkundigen en drie ziekenhuismanagers. Alle negen waren goed geïnformeerd over hun ernstige ziekte.

Dat was een voordeel –zo blijkt uit het boek- bij het kiezen van het meest geschikte ziekenhuis en behandelaar. Zij lieten zich soms behandelen in een ziekenhuis 150 kilometer verwijderd van hun woonplaats. Vaak kenden zij de operateur persoonlijk. Eenmaal opgenomen konden zij de zorgverlening niet naar hun hand zetten. Het voordeel van de geïnformeerdheid was voorbij.

De negen geïnterviewden kregen een hekel aan het neerbuigende taalgebruik van ziekenhuisprofessionals zoals : u mag daar gaan zitten; wij gaan nu samen op de röntgenfoto. Door hun geïnformeerdheid voelen zij dingen die er niet zijn. Een kleine kans op het niet aanslaan van een kuur, vertalen ook zij in een 50%-kans: de kuur slaat aan of slaat niet aan.

Twee woorden willen de hoofdrolspelers in het boek niet meer horen: even en straks. Die woorden komen voor in zinnen als: wilt u hier even wachten? De dokter komt straks. Meestal betekenen deze termen een lange tijd wachten.

Tenslotte is ook voor deze expert-patiënten onduidelijk wie hun hoofdbehandelaar is of contactpersoon voor informatie over de ziekte. Zij willen een persoonlijke case manager tijdens de opname. Wie herstelt van de ziekte (twee van de negen zijn inmiddels overleden) en terugkeert in het eigen ziekenhuis, blijkt terug te vallen in de oude routines. Uiteindelijk passen men het eigen gedrag niet aan.

Het boek Dokter is ziek geeft veel stof voor reflectie voor ziekenhuis professionals die zelf een keer opgenomen worden. Zelf herbeleefde ik twee opnamen in mijn eigen ziekenhuis. Je kunt het boek prima geven aan een zieke collega die behoefte heeft aan reflectie op eigen leven en de toekomst daarvan. Als wetenschappelijke en professionele literatuur is het boek aan de lange kant en bevat het vele herhalingen. De conclusies die ik hierboven vermeld, zijn van mijzelf en staan niet zo expliciet in het boek.

Auteur: Prof. dr. A.J.P. (Guus) Schrijvers
Professor Schrijvers bekleedt de leerstoel Algemene Gezondheidszorg bij het Julius Centrum voor Gezondheidswetenschappen en Eerstelijns Geneeskunde, Universitair Medisch Centrum Utrecht.