Niemand laat zich met hun leven in

0
924

Demo is bendelid van de Bloods, Nel is moeder van negen kinderen en Rebecca woont zelfstandig, maar is nauwelijks opgewassen tegen de vragen van het gewone leven. Ieder in hun situatie hebben zij iemand nodig die hen begeleidt, hen begrijpt en bereid is zich daadwerkelijk met hun leven in te laten.

Maar is er wel zo iemand voor hen? Voelt iemand zich voor hen verantwoordelijk? Wat is hierin de rol van de hulpverlening? Vanaf 14 juli 2011 zendt de EO in Holland Doc een drieluik uit van maakster Margit Balogh: Lost Boys (14 juli), Lost Mother (21 juli) en Lost Girl (28 juli). Twee jaar lang volgt de camera afzonderlijk Demo, Rebecca en Nel, dicht op de huid. Het is een unieke inkijk in hun leven en hoe zij de zorg om hen heen ervaren.

Lost Boys – 14 juli 2011
In de eerste aflevering lukt het Margit een blik op het leven van Demo – bendelid van de Bloods – te geven. De leden van deze bende zitten regelmatig achter de tralies. De jongens voelen zich gefrustreerd door de maatschappij. Diezelfde maatschappij lijkt zich niet om hen te bekommeren. Toch wint Margit hun vertrouwen. Ze stuit op sombere verhalen: De beloofde begeleiding bij het regelen van werk, een uitkering of een opleiding sluit vaak onvoldoende aan op de leefwereld van deze jongeren. Hulpverleners worstelen hoe om te gaan met deze groep ongrijpbare jongeren zonder enige ondersteuning vanuit familie of voogden. Voor andere vanzelfsprekende zorg zijn ze wettelijk ‘te oud’. Lid blijven van de Bloods zien zij als enig alternatief. Het gevolg is een vicieuze cirkel van gevangenschap, hulpverleningstrajecten, wantrouwen en nieuwe incidenten. De jongens willen graag iets van hun leven maken, maar lukt het hen om hun leven op de rit te krijgen?

Lost Mother – 21 juli 2011
Alle negen kinderen van Nel staan onder toezicht of zijn uit huis geplaatst. Drie van haar zoons zitten in de jeugdgevangenis. ‘Wat is dit voor een moeder?’ vraagt Margit zich af aan het begin van de documentaire. De film schetst de wanhoop en het onvermogen van een moeder die niet goed om kan gaan met een situatie als deze. Contact met hulpverleners heeft Nel nauwelijks. De complexiteit van de problemen binnen het gezin plaatsen ook de hulpverleners steeds opnieuw voor dilemma’s. De film schetst de wanhoop van een moeder die de hulpverlening in deze complexe situatie niet naast maar tegenover zich ziet

Lost Girl – 28 juli 2011
Rebecca is licht verstandelijk gehandicapt. Ze zit tot haar achttiende in een gesloten opvanginstantie. Daarna mijdt ze de instanties zoveel mogelijk. Al snel heeft ze schulden, is ze dakloos en zwanger van haar gewelddadige vriend. Het woon- en werkproject waarvoor ze stond ingeschreven komt voor haar te laat. De beelden in Lost Girl roepen belangrijke ethische vragen op. Hoe moeten de instanties omgaan met een beperkt meisje dat een kind krijgt?

De documentaires werden mede mogelijk gemaakt door de gemeente Rotterdam. Daarbij gaf de gemeente Margit Balogh de mogelijkheid om een volledig onafhankelijk product te maken. Margit maakte eerder onder andere de documentaires ‘The Boy is Mine’ en ‘Uw Wil Geschiede’.