Ik heb autisme, maar jullie zijn stapelgek

1
847

De uitgelekte miljoenennota belooft weinig goeds voor mensen met een beperking. Helaas lijken mensen met een vorm van autisme nog harder te worden getroffen door deze opeenstapeling van maatregelen. Maandag 19 september 2011 staat de Nederlandse Vereniging voor Autisme daarom pal voor haar leden tijdens de manifestatie in Den Haag: ‘Stop de stapeling’ met het adagium: Ik heb autisme, maar jullie zijn stapelgek.

Waarom raken de bezuinigingen mensen met autisme zo onevenredig hard?
Autisme is een stoornis die levenslang en levensbreed invloed heeft. Mensen met autisme hebben maatwerk nodig, waarbij de individuele mens centraal staat. Continuïteit, flexibiliteit en maatwerk zijn kernwoorden. De aangekondigde bezuinigingen op het gebied van onderwijs, pgb gebruik, zorgtoegang, logeeropvang (kortdurend verblijf), invoeren eigen bijdrage voor ggz, overheveling van diverse functies naar WMO en bezuinigingen rondom regelingen inzake werk, zijn voorbeelden die direct de doelgroep raken.

Pgb (persoonsgebonden budget)
Reguliere hulp, zorg in natura en thuiszorg kunnen vaak niet die autisme-specifieke zorg en ondersteuning bieden die mensen met autisme nodig hebben. De hulp zou juist moeten bestaan uit vaste hulpverleners, langdurige contacten met vaste afspraken en een rechtstreekse relatie met de betrokken zorgaanbieder, die kennis heeft van autisme met bovenal voorspelbare, kleinschalige en gerichte inzet. Hulp die momenteel via het pgb succesvol kan worden ingekocht.

Autisme op zich is geen hulpvraag! De persoon met autisme heeft individuele hulp nodig op die vlakken en momenten die voor dié persoon op dát moment van levensbelang is.

Onderwijs
In het onderwijs is sociale aanpassing vaak een probleem voor mensen met autisme. Door de bezuinigingen dreigen klassen groter te worden en er verdwijnt expertise door het verdwijnen van de steunpunten autisme. Ouders moeten nauw betrokken blijven worden bij schoolkeuze en onderwijs omdat zij de behoeften en gedrag van het kind kunnen verklaren.

IQ-grens voor zorgtoegang
Autisme komt voor bij alle intelligentieniveaus. Mensen met autisme en een hoog IQ kunnen ook een enorme zorgbehoefte hebben. Een IQ-grens zou ervoor zorgen dat heel veel mensen van hulp, begeleiding en behandeling worden uitgesloten, terwijl de behoefte daaraan levenslang en vaak groot is.

WMO, logeeropvang, vrijetijdsbesteding
Begeleiding, hulp bij vrijetijdsbesteding en logeeropvang zijn zaken waaraan vrijwel iedere persoon met autisme behoefte heeft. Het gemeentelijk beleid (WMO) lijkt nog niet te zijn ingesteld op individuele hulpvragen. Onvoldoende kennis over autisme bij gemeenten, kan voor mensen met autisme verstrekkende gevolgen hebben.

Werk
Bezuinigingen op het gebied van werk zorgt ervoor dat mensen met autisme nog verder van de arbeidsmarkt komen te staan, terwijl zij, wanneer ze goede ondersteuning krijgen, zeer waardevolle werknemers kunnen zijn.

Wat hebben met autisme dan nodig?
Begeleiding op die momenten die essentieel zijn in het leven van ieder mens met autisme, de zogenaamde levensloopbegeleiding, individueel en op maat. Hulp door hulpverleners met autismekennis, die de juiste hulpvraag in beeld krijgen en verder begeleiden. Ontwikkelen van juiste en goede hulp, behandeling, therapieën, onderwijs, werkgelegenheid en begeleiding binnen de zorg in natura en zorgen voor voldoende passende woonvormen. Nauw betrekken van ouders en naasten, met als doel dat zij de zorg voor hun familielid met autisme kunnen volhouden.

1 REACTIE

  1. Je kunt als ouder niet meer doen als je al doet, bij kinderen/jongeren met autisme is er meer hulp nodig. Het gevaar is groot dat ze een plekje in de samenleving gaan missen, veréénzamen etc. Dit terwijl het vaak zulke talentvolle kinderen zijn, alleen op HUN manier. Juist daarom is, loopbaan, begeleiding belangrijk!