Burgerinitiatief AED

0
627

Er is anno 2010 nog altijd geen wet of regelgeving betreffende de AED. De enige uitzondering is dat de gezondheidsraad in 2002 heeft vastgesteld dat de automatische uitwendige defibrillator (AED), ook bij toepassing door leken, inmiddels zó veilig is dat defibrillatie beter kan worden geschrapt als voorbehouden handeling. Dat is inmiddels ook gebeurd door aanpassing van de wet BIG in 2003, waardoor AED’s ook werkelijk door leken bediend mogen worden.

Tot nu toe wordt de aanschaf van AED’s voornamelijk als een particuliere verantwoordelijkheid gezien. Gemeenten denken wisselend over het beschikbaar stellen van financiën betreffende de aanschaf van AED’s. Niet ieder gemeentebestuur vindt dit een (kern)taak van de (lokale) overheid. Formeel is dat ook zo. Er zijn gemeenten die zich wel verantwoordelijk voelen en flink hebben geïnvesteerd. Aan deze willekeur moet een eind komen door eenduidig beleid te voeren.

De (lokale) overheid en de AED
Veel overheidsinstellingen hebben een of meer AED’s in bezit voor gebruik binnen de instelling. Deze apparatuur hangt doorgaans te verstoffen in stadskantoren, bibliotheken, scholen, zwembaden, sportaccommodaties, politieposten, etc. Echter, na sluitingstijd is deze apparatuur niet beschikbaar.

De meeste circulatiestilstanden (Hartinfarct) 80% doen zich voor in de huiselijke omgeving. Het spitsuur van deze calamiteiten dienen zich vooral aan in de avond, nachtelijke en vroege ochtenduren. Gezien het feit dat deze apparatuur is aangeschaft met gemeenschapsgeld, zou deze apparatuur ook 24 uur per dag, 7 dagen per week voor de bevolking beschikbaar moeten zijn.

Door deze aan de buitenzijde van panden te installeren – zoals de Stichting Twente Hart Safe in het burgerinitiatief voorstelt – komt zonder extra investeringen in de aanschaf meer AED-apparatuur beschikbaar voor gebruik door (burger)hulpverleners.

De bijbehorende database zoals AED Alert vereenvoudigt het opzetten van AED-netwerken in plattelands- en stedelijk gebied(en). Een goed dekkend netwerk van AED’s en Lekenhulpverleners zal het aantal dodelijke slachtoffers ten gevolge van cardiologische incidenten aanzienlijk doen afnemen.

Zorgverzekeraars
Voor het slachtoffer wordt goed gezorgd na een cardiologisch incident. De zorgverzekeraar betaalt immers het ziekenvervoer, eventuele operaties, medicatie en revalidatie.

De eigenaar van het AED-toestel, die veelal als eerste ter plekke kan zijn en daarmee de eerste levensreddende handelingen verricht en daarbij zijn of haar AED toestel inzet, wordt achteraf geconfronteerd met de kosten van vervanging van de elektroden en in sommige gevallen ook vernieuwing van de batterij. Deze schadepost kan oplopen tot ruim 200 euro.

Het is rechtvaardig dat de zorgverzekeraar de kosten van het gebruik van de AED vergoed. Dan zullen meer particulieren en bedrijven bereid zijn hun AED-apparatuur voor de omgeving beschikbaar te stellen.

Om aanspraak te kunnen maken op de vergoeding, moet de AED- eigenaar de apparatuur laten registreren. Dit komt dan weer het opzetten van een AED-registratie systeem ten goede. Tot nu toe weet niemand hoeveel en waar de AED’s in Nederland beschikbaar zijn. Het is zelfs voorgekomen dat iemand is overleden ten gevolge van een hartstilstand terwijl er 100 meter verderop een AED voor handen was geweest.

Dringend verzoek
Wij hopen dat de landelijke pers aandacht wil besteden aan dit onderwerp. Een hartstilstand kan ons immers allemaal treffen. Denk hierbij aan Ajacied Evander Sno en onlangs correspondent Conny Mus. Het komt dan plotseling heel dichtbij. Het kan ook uw partner, vrienden, buren, collega,s of bekenden treffen. Een snelle adequate inzet van burgerhulpverlening in combinatie met de AED kan het verschil tussen leven en dood betekenen.

Meer informatie
www.twentehartsafe.nl