Op het afstaan van je kind ter adoptie rust nog steeds een taboe. Vrouwen die afstand doen, houden dit uit schaamte of angst voor de omgeving geheim. Het verzwijgen heeft echter ingrijpende gevolgen; het leven met zo’n groot geheim is zwaar en staat de verwerking van het afstand doen in de weg. Om meer bekendheid te geven aan, en begrip te vragen voor hun situatie, geeft de Fiom in het najaar een boek uit over de problematiek én de kracht van deze moeders. Het Oranje Fonds ondersteunt de uitgave met een bedrag van 3.500 Euro.

Sinds de invoering van de Adoptiewet in 1956 stonden tussen de 15.000 en 20.000 vrouwen in Nederland hun kind af. Op het afstand doen van je kind rust nog steeds een taboe, bleek uit onderzoek naar de motieven en de demografische en sociaal-economische kernmerken van vrouwen die in de periode 1998 tot 2007 hun kind voor adoptie hebben afgestaan. Dit onderzoek is vorig jaar door de Radboud Universiteit Nijmegen, in samenwerking met de Fiom, afgerond.

Astrid Werdmuller, maatschappelijk werker bij de Fiom, heeft vanuit haar functie ook meegewerkt aan dit onderzoek. Zij gaat het boek over afstand doen schrijven. Astrid heeft veel ervaring in het begeleiden van afstandsmoeders: ‘Afstandsmoeders die voor begeleiding naar de Fiom komen, geven aan dat het kunnen praten over de afstand met anderen, professionals of lotgenoten, helend werkt. Jammer genoeg hebben veel afstandsmoeders de weg naar elkaar of naar professionele hulp nog niet gevonden. De onbekendheid met afstand ter adoptie bij het grote publiek en het taboe dat er op rust hebben hier grote invloed op. Door middel van het boek wil de Fiom meer bekendheid geven aan en begrip vragen voor de afstandsmoeders. Zo willen we bijdragen aan het verbreken van hun isolement. Het is de bedoeling dat het boek in het najaar 2012 in de boekwinkels ligt.’